Próby konsolidacji Autor bizantyjski, Teodor Prodrom, pochwalił Jana II Komnena za podporządkowanie Trypolisu na krótko po 1137 r. Kilkadziesiąt lat później bizantyjski historyk Niketas Choniates również opisywał Rajmunda jako lennika Komnena. Według Lewisa, oba źródła sugerują, że Rajmund odnowił przysięgę lojalności swoich poprzedników wobec cesarza bizantyjskiego. Niemniej jednak Rajmund nie brał udziału w kampanii wojskowej Jana II Komnena przeciwko muzułmańskim władcom północnej Syrii w 1138 roku. Historyk Ralph-Johannes Lilie mówi, że brak wystarczających sił wojskowych uniemożliwił Rajmundowi udzielenia pomocy Bizantyjczykom.
Rajmund przyznał szpitalnikom kilka wiosek wzdłuż wschodnich granic swojego hrabstwa w 1142. Jego darowizna obejmowała „fortecę Kurdów”, która w ciągu następnych dziesięcioleci rozwinęła się w kluczowy zamek krzyżowców - Krak des Chevaliers.