Rajmund obiecał również oddać szpitalnikom swoje prawa do miasta Montferrand i Rafaniya, jeśli rycerze tego zakonu będą w stanie je odbić (oba miasta zostały zdobyte przez Zengiego w 1137.) Ustanawiając zakon wojskowy na wschodnich pograniczach, Rajmund chciał tylko zapewnić obronę swojego hrabstwa, ale jego wspaniałomyślna darowizna położyła podwaliny pod państwo kościelne, które było prawie niezależne.
Sprawy rodzinne thumb|alt=Duża forteca, z kilkunastoma wieżami i dwoma rzędami murów z kamienia, na wzgórzu|Krak des Chevaliers: duża forteca zbudowana przez szpitalników na ziemi, którą Rajmund podarował im w 1142
Rajmund był prawnukiem Rajmunda de Saint-Gilles, jednego z przywódców pierwszej krucjaty, który jako pierwszy nazwał się hrabią Trypolisu (nawet przed zdobyciem Trypolisu). Jednak Rajmund był potomkiem rodu Saint-Gilles przez Bertranda z Tuluzy, którego ślubność była sporna. Prawowity syn Saint-Gillesa, Alfons-Jordan, urodził się po tym, jak Saint-Gilles zaczął używać tytułu hrabiego Trypolisu, czyniąc go prawowitym spadkobiercą ojca zgodnie z ideą nadawania tytułu porfirogenety.