Janusz Gruchała, Grzegorz Studnicki), w podrozdziale dotyczącym sytuacji bytowej mieszkańców wsi, został opisany podział funkcjonalny pomieszczeń drewnianych domów dwuizbowych oraz ich wyposażenia − w tym i trówły: „Po jednej stronie była izba kurlawa, a po drugiej świetnica oraz komora. Świetnica służyła do przyjmowania szczególnych gości. W kącie, w którym znajdował się stół, kilka zydli oraz ciągnęły się ławy, na ścianach umieszczano obrazy o treści religijnej. W pomieszczeniu tym znajdowały się zdobione skrzynie drewniane typu wałaskiego, zdobione ryzowaniem, które od lat sześćdziesiątych XIX wieku zastępowały skrzynie malowane – trówły, w których przechowywano odzież kobiecą, oraz dwa łóżka”.
Skrzynia, nazywana nieraz weselną lub wianną, była z racji tego postrzegana jako sprzęt raczej kobiecy i niejednokrotnie przekazywana w rodzinie z pokolenia na pokolenie. Wygląd trówły i jej zawartość były oznaką zamożności, a jej funkcja użytkowa, była uzupełniana przez wartość pamiątkową i sentymentalną − powiązaną z domem rodzinnym, okresem przejścia; zamążpójścia i przenosin do domu męża.