We wnętrzu skrzyni, zazwyczaj po lewej stronie, znajdowała się mała szufladka zwana przyskrzynkiem, która była zamykana ruchomym wieczkiem, obracającym się na czopach, umieszczonych w przedniej i tylnej ścianie skrzyni. Czasem występowały dwa przyskrzynki, umieszczone jeden nad drugim. W górnym przechowywano drobne elementy garderoby i przedmioty podręczne np. czepce, przepaski, wstążki, listy, modlitewki itp., a w dolnym przedmioty bardziej kosztowne, np. ozdoby stroju tradycyjnego, pieniądze itp. Aby można było otworzyć dolny przyskrzynek, trzeba było nacisnąć na dno w odpowiednim miejscu, aby obróciło się ono na zamontowanych czopach. Niektóre przyskrzynki miały też podwójne dno dla zmylenia złodzieja.
Na trówłach ludowych były mocowane nieliczne i niezbędne elementy metalowe: zawiasy wieka oraz zamki. Najprostsze były wykonane z dwóch ogniw spojonych z sobą na podobieństwo ogniw łańcucha. Nowszym typem były zawiasy o długich ramiączkach, tzw. pasowe. Widoczną część zawiasu pokrywano często ozdobami stempelkowymi, a końce ozdobnie przycinano.