Typowe wymiary trówły, to: długość 110 cm, szerokość 75 cm, a wysokość od 65 do 70 cm.
Istotnym elementem trówły były nóżki − podnóża, które chroniły dno od wilgoci oraz decydowały o wyglądzie skrzyni i nadawały jej specyficzny kształt, wyróżniający ją od kufra. Nóżki miały kształt zwykłych klocków zamontowanych w pod narożami skrzyni, lub ozdobniejsze − wytoczone na tokarce nożnej w kształcie walca, kuli, czy talerza. Na terenach podgórskich, np. koło Jabłonkowa, powszechniejsze były podnóżki ramowe. Taką trówłę ustawiano na tzw. łóżeczku, czyli ramie zbitej z desek szerokich 20-30 cm. Rama ta mogła być zlicowana z resztą skrzyni, albo była o 2-3 cm szersza i wystawała poza jej lico, tworząc u dołu pewien rodzaju gzymsu, podkreślonego profilowaną listwą ozdobną. Wycięcia u dołu tej ramy pełniły funkcję ozdobną i umożliwiającą cyrkulację powietrza do dna skrzyni. Na nizinnych terenach zdarzało się, że w podstawkach umieszczano szufladę, w odróżnieniu od terenów górskich, gdzie zdarzało się to rzadko.