Następnie organizowano zebranie wojewódzkich komitetów wyborczych (tego samego dnia w całym państwie). Wybierano na nim 15-osobową komisję, która układała listę wyborczą kandydatów na senatorów. Lista nie mogła liczyć więcej niż dwukrotność miejsc senatorskich do obsadzenia z danego województwa. Grupa co najmniej 20 delegatów mogła zażądać dopisania swojego delegata do listy.

Po wznowieniu zebrania następowało głosowanie na kandydatów z listy. Za wybranych na senatorów uznawano tych, którzy dostali głosy większości głosujących. W ten sam sposób wybierano zastępców senatorów.

Wybory były jednodniowe. Bierne prawo wyborcze miało ok. 100 tysięcy obywateli.

Przebieg wyborów Wybory do Senatu – jako pośrednie – odbyły się w 2 etapach: 25 sierpnia wybrano delegatów do wojewódzkich kolegiów wyborczych. Frekwencja w tym dniu wyniosła 167 tysięcy (na 267 tysięcy uprawnionych), czyli 62,4%, więcej niż w wyborach do Sejmu (frekwencja 45,9%), które odbyły się 2 tygodnie później.

Dokonano wyboru 2577 delegatów. Wojewódzkie kolegia zebrały się 15 września. Frekwencja (wśród delegatów) była prawie stuprocenowa.