Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku został zweryfikowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku. Służył w 83 pułku strzelców poleskich, gdzie w 1923 roku pełnił obowiązki komendanta kadry, a w 1924 roku dowódcy II baonu. W 1928 roku służył, w randze majora (ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 roku) w 61 pułku piechoty jako dowódca I baonu. W lipcu 1929 roku został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. W marcu 1932 roku został przeniesiony na stanowisko komendanta placu w Inowrocławiu. W grudniu 1932 roku został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Łuków na stanowisko komendanta. 1 września 1938 roku dowodzona przez niego jednostka została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Łuków, a zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „komendant rejonu uzupełnień”. W 1939 roku w dalszym ciągu pełnił służbę na tym stanowisku.