Bitwa pod Grahovacem – bitwa stoczona przez wojska czarnogórskie i osmańskie w dniach 29 kwietnia – 1 maja 1858. Zakończyła się klęską armii osmańskiej.

Po zajęciu wsi Vilusi i Grahovo w zachodniej Czarnogórze, 28 kwietnia 1858 oddziały osmańskie liczące ok. 10 tysięcy ludzi, pod dowództwem Hussejna Paszy podjęły marsz w kierunku płaskowyżu dominującego nad zajętym obszarem. W rejonie wsi Grahovac napotkali na główną linię obrony wojsk czarnogórskich, dowodzonych przez ks. Mirko Petrovicia-Njegoša, starszego brata księcia Daniły.

Bitwa Do pierwszych walk doszło rankiem 29 kwietnia 1858. Kolejne ataki tureckie rozbijały się o linię obrony Czarnogórców, zdecydowanych bronić linii wokół Grahovaca do końca. W pierwszym dniu walki były wyjątkowo krwawe i większość ofiar bitwy poległo w tym dniu. Dowódca osmański zaproponował rokowania pokojowe, ale oferta została odrzucona. Turcy uzyskali tylko możliwość pochowania swoich poległych.