W listopadzie 1936 roku Rembieliński wraz z Stanisławem Miłaszewskim stworzył tygodnik Podbipięta, którego celem była synteza myśli narodowej i sanacyjnej.
W wyborach parlamentarnych w 1938 roku był niezależnym kandydatem do Senatu, a 13 listopada 1938 roku został wybrany na wojewódzkim kolegium wyborczym z województwa warszawskiego. W Senacie został członkiem komisji gospodarczej oraz komisji ds. zagranicznych. Po śmierci Romana Dmowskiego napisał broszurę Dmowski – wychowawca.
29 lipca 1939 r. wypłynął na zaproszenie Jerzego Giedroycia na transatlantyckim statku MS „Chrobry” w rejs z Gdyni do Ameryki Południowej. Jak wspominał potem Jerzy Giedroyć: Było zwyczajem, że w inauguracyjną podróż – która miała miejsce przed samym wybuchem wojny – zapraszało się przedstawicieli literatury i publicystyki. W tym okresie byłem naczelnikiem Wydziału Prezydialnego w Ministerstwie Przemysłu i Handlu i zaproponowałem podróż właśnie Gombrowiczowi, Czesławowi Straszewiczowi i Janowi Rembielińskiemu”. Nazwisko Jana Rembielińskiego pojawia się na kartach książki Witolda Gombrowicza Trans-Atlantyk.