Sebastian jest uzdrowicielem od dżumy, a Antoni od ergotyzmu. thumb|center|600px|Pierwsza odsłona. Grupa Ukrzyżowania (pośrodku) i święci Antoni Pustelnik (po prawej) i Sebastian (po lewej)
Grupa Ukrzyżowania Licząca 269 centymetrów wysokości i 307 centymetrów szerokości scena Ukrzyżowania Jezusa ze względu na strukturę retabulum szafiastego jest podzielona na dwie części, przy czym podział nie narusza kompozycji i jednolitości sceny. Spójność tej kompozycji została uzyskana dzięki odpowiedniemu modelunkowi światłocieniowemu krzyża oraz przede wszystkim namalowanemu w ciemnozielonych tonacjach tłu, które nie jest bynajmniej jednolite, widoczne są fragmenty rozległego krajobrazu. Scena ta charakteryzuje się niezwykła ekspresją i dramatyzmem. Ciało Chrystusa jest konwulsyjnie powyginane: głowa silnie opada w dół, przybite jednym gwoździem nogi uginają się pod ciężarem korpusu ciała, który jest mocno wygięty do przodu, a przez to ramiona i mięśnie przebitych dłoni są mocno rozciągnięte. Obraz ciała Chrystusa ilustruje całokształt męki, którą przeżył, począwszy od pierwszych ran zadanych w ogrodzie Oliwnym, poprzez biczowanie, koronowanie cierniem, niesienie krzyża, aż po cierpienie na Golgocie.