W wyniku przeprowadzonych badań wyodrębniono poszczególne fazy rozwoju (na podstawie najstarszych stanowisk archeologicznych Mehrgarh i Amri): 7000/6500 p.n.e. do 5000 p.n.e. – wczesna faza produkcji żywności (rozkwit Mehrgarhu) 5000 p.n.e. do 2600 p.n.e. – era regionalizacji W jej ramach w okresie od 3500 do 2600 p.n.e. – faza wczesnoharappańska Okres I (3500 do 3000 p.n.e.) – pierwsze narzędzia miedziane, postęp w produkcji ceramiki Okres II (3000 do 2700/2600 p.n.e.) – postęp w konstrukcji domów 2600 p.n.e. do 1900 p.n.e. – właściwa kultura harappańska Okres III (2700/2600 do 2400 p.n.e.) – największy rozkwit Amri, budynki z palonej cegły i ceramika toczona na kole garncarskim Okres IV (2400 do 1900 p.n.e.) – pojawienie się wielkich miast Harappa i Mohendżo-Daro doprowadziło do peryferyzacji mniejszych ośrodków (a z czasem ich upadku) 1900 p.n.e. do 1300 p.n.e. – okres późnoharappański (od ok. 1500 p.n.e. faza schyłkowa)