Człowiek Ortegi y Gasseta jest w pewien sposób determinowany przez swój wymiar przestrzenny i czasowy, jest osadzony w określonym czasie i miejscu, co wpływa na jego perspektywę.

Antropologia thumb|250px|Eduardo Viveiros de Castro Na gruncie antropologii społecznej perspektywizm znalazł swoje rozwinięcie w postaci koncepcji "indiańskiego perspektywizmu". Perspektywizm odnosi się tu do aspektów właściwych niezliczonym kosmologiom Indian amazońskich, które opierają się na następujących założeniach: po pierwsze, świat zamieszkują różne rodzaje bytów, wyposażone w świadomość i kulturę – dotyczy to także rodzajów nie-ludzkich; po drugie, każdy z tych rodzajów widzi siebie jako ludzki, wszystkie inne natomiast jako nie-ludzkie (zwierzęta lub duchy). Twórcą i głównym teoretykiem indiańskiego perspektywizmu jest brazylijski antropolog Eduardo Viveiros de Castro.

Rozwinięcie koncepcji perspektywizmu na gruncie antropologii, wiąże się z tzw. kryzysem strukturalizmu, jak to określa Terry S. TurnerTurner, Terry S. "The Crisis of Late Structuralism.