Perspectivism and Animism: Rethinking Culture, Nature, Spirit, and Bodiliness"., Tipití: Journal of the Society for the Anthropology of Lowland South America, Vol.7, USA, ISSN 1545-4703 Strukturalizm okazał się według niego niezdolny do opisania kosmologii Indian z Amazonii, co widać na przykładzie klasycznej dychotomii natura – kultura. Eduard Viveiros de Castro zwrócił uwagę na fakt, że paradygmaty związane z tą dychotomią, takie jak uniwersalność – partykularność, obiektywne – subiektywne, cielesne – duchowe mogą służyć za podstawę europejskiego multikulturalizmu, ale nie indiańskiej metafizyki, dla której ukuł pojęcie multinaturalizmu. Multikulturalizm zakłada jedność natury i wielość kultur, co oznacza innymi słowy obiektywną uniwersalność ciał i subiektywną jednostkowość duszy i znaczeń. Indiański multinaturalizm natomiast zakładałby jedność duszy (ludzkiej) i wielość ciał. Kultura jest więc elementem uniwersalnym w opozycji do natury, będącej czymś partykularnym. W ten sposób, drapieżniki i duchy postrzegają człowieka jako zwierzynę łowną, podczas gdy zwierzyna łowna postrzega ludzi jako duchy lub drapieżniki.