w 1783 – ihumen i trzech mnichów. Od 1798 przełożonym klasztoru zabłudowskiego był równocześnie archimandryta monasteru św. Symeona Słupnika w Brześciu. W wymienionym roku w monasterze żył ihumen i dwóch mnichów. Wizytacja z 1808 wykazała, że w klasztorze przebywało już tylko dwóch zakonników oraz dwóch białych duchownych. Ponadto na terenie monasteru funkcjonował szpital, gdzie pod opieką mnichów przebywały cztery osoby.
Monaster Zaśnięcia Matki Bożej w Zabłudowie dysponował bogatą biblioteką, której zbiory w znacznej mierze powstały dzięki kontaktom z klasztorem Trójcy Świętej w Słucku. W 1677 w bibliotece znajdowały się pisane ręcznie lub drukowane księgi liturgiczne powstałe w XVI i XVII stuleciu, drukowane w Zabłudowie, Moskwie, Kijowie lub Wilnie.
Majątek i źródła utrzymania monasteru