Zniszczone zabudowania monasterskie nie przetrwały.

Architektura Dokumenty wizytacji z 1808 informują o następujących obiektach wchodzących w skład kompleksu monasterskiego w Zabłudowie: trójkopułowej cerkwi Zaśnięcia Matki Bożej, dzwonnicy z pięcioma dzwonami, dawnej cerkwi refektarzowej zaadaptowanej z racji złego stanu technicznego na pomieszczenia mieszkalne i magazyn świec, budynków folwarku i piekarni. Całość była wzniesiona z drewna, zaś zabudowania gospodarcze pokrywał słomiany dach. Kompleks budynków otaczał parkan. Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej pochodziła z XVI w. i była jeszcze fundacją Grzegorza Chodkiewicza, natomiast cerkiew refektarzowa, przeznaczona dla wyłącznego użytku mnichów, została zbudowana w połowie XVII stulecia.

Wspólnota monastyczna Dokumenty fundacyjne wystawione przez Radziwiłłów informują o przeznaczeniu monasteru w Zabłudowie dla dwunastu mnichów. W I połowie XVIII w. w klasztorze przebywało czterech hieromnichów;