W Imperium Rosyjskim mały|Cerkiew w Zabłudowie wzniesiona w zastępstwie starszej budowli łączącej funkcje świątyni parafialnej i monasterskiej W momencie włączenia Zabłudowa do Rosji klasztor znalazł się w jurysdykcji eparchii mińskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Był już wówczas placówką bardzo podupadłą. W 1808, gdy na polecenie biskupa mińskiego Hioba dziekan klasztorów eparchii dokonał w nim wizytacji, w monasterze przebywało dwóch mnichów i dwóch białych duchownych, zaś stan techniczny obiektów klasztornych był zły.
Monaster uległ zniszczeniu w pożarze w 1821. Trzy lata później został zlikwidowany przez konsystorz eparchii mińskiej z powodu ogólnego ubóstwa i niewielkiej liczby mnichów. Urszula Pawluczuk łączy tę decyzję z tolerancyjną polityką cara Aleksandra I wobec ludności nieprawosławnej. Majątek klasztorny przejęły większe ośrodki monastyczne, tam też przenieśli się ostatni mnisiMironowicz wskazuje, że w omawianym okresie do zamykania monasterów dochodziło w całym Imperium Rosyjskim. Liczba ośrodków zakonnych w całym kraju spadła z 1201 na początku XVIII w. do 476 w 1825. Por. . W Zabłudowie utrzymano natomiast parafię prawosławną. Na jej potrzeby wzniesiono nową cerkiew.