thumb|Wacław Haczyński Wacław Haczyński (ur. 27 stycznia 1894 w Brańszczyku, zm. 16–19 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski działacz niepodległościowy i społeczny, rotmistrz Wojska Polskiego, rolnik, polityk, poseł na Sejm IV kadencji w II RP, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Wacława, rolnika, administratora majątku, i Kazimiery z Buczelskich, urodzony 27 stycznia 1894 w majątku Brańszczyk. Był młodszym bratem Feliksa Tadeusza (1890–1946), dziennikarza. Ukończył sześć klas gimnazjum w Grodnie w 1912, a następnie pomagał ojcu w majątku ziemskim.
W czasie I wojny światowej, 4 października 1914 wstąpił do Legionów Polskich, gdzie otrzymał przydział do 1 pułku ułanów, dowodzonego przez Władysława Belinę-Prażmowskiego. Wraz z pułkiem tym walczył na froncie rosyjskim. 23 listopada 1915 awansował na kaprala. Od 5 lutego do 31 marca 1917 był słuchaczem kawaleryjskiego kursu oficerskiego przy 1 pułku ułanów w Ostrołęce. Kurs ukończył z wynikiem dostatecznym w stopniu wachmistrza. Latem tego roku, po kryzysie przysięgowym, 21 lipca został internowany w Szczypiornie, a później w Łomży. Po uwolnieniu, 28 grudnia 1917 wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej.