Konstanty Jaroszewicz (ur. 25 września 1891 w Starowsi, zm. 28 stycznia 1984 w Virginia Beach) – polski misjonarz, ewangelista, prekursor i pionier Kościoła Chrystusowego w Polsce.
Życiorys Urodził się na Białostocczyźnie, w zaborze rosyjskim. W 1910 roku wyemigrował do Nowego Jorku, gdzie zetknął się z Ewangelią głoszoną na rogu 1 Avenue i Havston Street przez kaznodzieję Kościoła Chrystusowego Josepha Kesvila. Przyjął chrzest święty w lipcu 1912 roku. Ukończył wyższą uczelnię teologiczną Johnson Bible College w Knoxville w stanie Tennessee. W roku 1916 został ordynowany na kaznodzieję i misjonarza przez założyciela uczelni dr Johnsona. Rozpoczął wraz ze swoją żoną Ksenią pracę misyjną wśród emigrantów pochodzenia słowiańskiego w Nowym Jorku, Baltimore i Chicago.
Pod koniec 1921 roku wraz z żoną powrócił do Polski do rodzinnej Starowsi w celach misyjnych. Z jego intencji powstał w Polsce Kościół Chrystusowy. Małżeństwo Jaroszewiczów ze Starowsi przeprowadziło się najpierw do Brześcia nad Bugiem, a następnie jesienią 1924 roku do Kobrynia, gdzie na zakupionej posesji z dużym domem rok później wybudowano dom modlitwy. Tam też powstało centrum misyjne KCH.