Według Schuesslera jakiekolwiek zaburzenie równowagi molekularnej soli komórkowych w żywych tkankach powodujące chorobę – może zostać przywrócone do stanu równowagi poprzez podanie tych samych soli mineralnych w nieskończenie małych ilościach. Sam podawał swoim pacjentom nieorganiczne sole mineralne zwykle w szóstej potencji decymalnej, ale także stosował trzecią, czwartą i piątą. W przypadkach ostrych podawał dawkę co dwie godziny, a w przypadkach przewlekłych dwa lub trzy razy dziennie aż do ustąpienia objawów. Sole mogły być podawane w postaci suchej (proszku) lub kropelek. Jednorazowa dawka była wielkości ziarna grochu. W przypadku stosowania zewnętrznego zalecał rozpuścić 1 dawkę wielkości ziarna grochu w szklance wody.
Dwanaście nieorganicznych soli tkankowych wyodrębnionych przez Schuesslera można także spotkać w ziołach leczniczych, np. krzemionkę w skrzypie polnym.
Zobacz też Biologiczne znaczenie pierwiastków Preparaty homeopatyczne
Przypisy
Kategoria:Homeopatia