osób.
Świadome niedoskonałości wodnego napędu kolei towarzystwo eksploatujące wieżę widokową na Petřínie już w 1910 r. wystąpiło o jego przebudowę na elektryczny, jednak dopiero w 1932 r. powstała kolej w obecnej postaci, o dłuższej trasie, torze o normalnym rozstawie szyn (1435 mm) i z elektrycznym napędem. Po przebudowie długość linii wyniosła 511 m, a różnica pokonywanych wysokości wzrosła do 130,45 m. Funkcjonowała bez przerwy, w tym przez całą II wojnę światową. Jej działanie przerwało w 1965 r. osunięcie się ziemi (spowodowane długotrwałymi deszczami w tymże roku), które znacznie uszkodziło torowisko. Funikular przywrócono do ruchu dopiero 15 czerwca 1985 r., kiedy to stał się on częścią regularnego systemu praskiego transportu publicznego. Otrzymał on wówczas też nowe wagony.
Aktualnie kolej ma 3 przystanki – dolny Újezd, pośredni Nebozízek i górny Petřín. Długość trasy wynosi 510 m, pokonywana różnica wzniesień - 130 m, maksymalne nachylenie trasy 29,8%. Prędkość podróżna: 4 m/s.