Próby rozwiązania konfliktu Generał Kim Ik Ryŏl, dowódca wojsk Korei Południowej na wyspie, próbował zakończyć powstanie poprzez pokojowe negocjacje z rebeliantami. Spotkał się kilkakrotnie z jednym z liderów rebeliantów Kim Dal Samem (komunistą), ale żadna ze stron nie mogła zgodzić się na stawiane warunki. Rząd chciał natychmiastowego złożenia broni przez rebeliantów. Buntownicy natomiast domagali się rozbrojenia miejscowej policji, zwolnienia wszystkich urzędników rządzących na wyspie, delegalizacji terrorystycznych grup paramilitarnych na wyspie i ponownego zjednoczenia państwa koreańskiego.

Walki partyzanckie Gdy siły rządowe opanowały pas nadmorski, partyzanci wycofali się w góry, gdzie założyli swoje obozy wypadowe. Cześć mieszkańców zamieszkująca rolnicze obszary wyspy pomiędzy wybrzeżem i wzgórzami znalazła się w potrzasku pomiędzy walczącymi stronami. W październiku 1948 roku armia rebeliantów, składająca się z około 4000 słabo uzbrojonych żołnierzy, zwyciężyła w szeregu walk z wojskiem. Wiosną 1949 roku na wyspę przysłano cztery bataliony wojsk Korei Południowej. Połączone siły szybko wygrały starcia z siłami rebelianckimi. 17 sierpnia 1949 kierownictwo wojsk rebelianckich rozpadło się po zabiciu ich głównego przywódcy – Yi Tuk-ku.