Doktor Jekyll i pan Hyde () – amerykański horror z 1941 w reżyserii Victora Fleminga na podst. noweli Roberta Louisa Stevensona pod tym samym tytułem i jej teatralnej adaptacji Thomasa Russella Sullivana z 1887 roku. Remake filmu Roubena Mamouliana z 1931 roku pod tym samym tytułem.

Fabuła Wiktoriański Londyn. Podczas mszy świętej Sam Higgins niespodziewanie zachowuje się skandalicznie. Przykuwa to uwagę obecnego w kościele szanowanego lekarza doktora Harry’ego Jekylla, który wysyła Higginsa do szpitala. Jekyll przeprowadzał na zwierzętach eksperymenty badawcze nad możliwością oddzielenia dobrych i złych aspektów ludzkiej natury i widzi w Higginsie królika doświadczalnego, co niepokoi jego kolegów po fachu, w tym jego przyjaciela, doktora Lanyona. Na przyjęciu u Beatrix, swej narzeczonej, Jekyll mówi, że w człowieku tkwią dwie wzajemne zwalczające się osobowości i na dowód tego podaje Higginsa, który po wybuchu w gazowni ma napady szału, a przed nim był sumiennym obywatelem. Wywołuje to u gości ogromną dyskusję.