Lew Allen, Jr (ur. 30 grudnia 1925 w Miami, zm. 4 stycznia 2010 w Potomac Falls w stanie Wirginia) – generał Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych, amerykański oficer, m.in. dyrektor Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) w latach 1971-1977.
Życiorys Absolwent Akademii Wojskowej w West Point, magisterium i doktorat uzyskał na Uniwersytecie Illinois. Jako najmłodszy oficer Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych, pełnił służbę na różnych stanowiskach mających związek z bronią jądrową. W 1961 przeniesiony do Biura Dyrektora Badań i Techniki Departamentu Obrony (Department of Defense – DoD), odtąd współpracował z Narodowym Biurem Rozpoznania, kierującym działaniami amerykańskich satelitów szpiegowskich. Następnie od 1965 do 1968 sprawował funkcję zastępcy dyrektora Biura Programów Specjalnych Sił Powietrznych (AFSPO), leżącego w strukturach NRO w Los Angeles, później pełnił inne funkcje w organizacjach pomocniczych US Air Force. Od 1971 dyrektor Biura Programów Specjalnych. W marcu 1973 nowy dyrektor Centrali Wywiadu (tym samym szef Centralnej Agencji Wywiadowczej), James Schlesinger, mianował go szefem sztabu Wspólnoty Wywiadów. W sierpniu 1973, zaledwie pięć miesięcy po tej nominacji, został dyrektorem Agencji Bezpieczeństwa Narodowego, zastępując na tym stanowisku generała porucznika .