W okresie Wolnego Miasta Krakowa w latach 1815–1846 kolory biało-niebieskie zostały powszechnie przyjęte.
W 1936 roku wprowadzono Dni Krakowa, podczas których barwy miasta były eksponowane głównie w formach flagi.
15 marca 1991 roku została przyjęta specjalna uchwała w sprawie herbu i barw Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa. Oficjalnymi barwami miasta zostają biały i błękitny, ułożone w dwóch poziomych równoległych pasach o tej samej szerokości, z których górny jest koloru białego, a dolny koloru błękitnego.
Rada Miasta Krakowa 9 października 2002 roku przyjęła uchwałę w sprawie symboli Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa. Ustanowiła ona pięć oficjalnych symboli miasta, wśród nich barwy miasta, tworząc spójny system. Ustawa sprecyzowała intensywność koloru błękitnego w palecie barw jako barwę Pantone 2728. W ten sposób nastąpiła korekta: przyjęty kolor błękitny był znacząco bardziej intensywny niż wskazany w ustawie z 1991 roku. Przyczyną zmiany odcienia koloru niebieskiego było spopularyzowanie się flagi „Maryjnej”, która błędnie została przyjęta podczas pierwszej Podróży apostolskiej Jana Pawła II do Polski w 1979 roku. Wówczas władze miasta Krakowa udekorowały budynki flagami z barwami miasta, zostało to uznane za symbole Matki Bożej, niebiesko-białe barwy poświęca się Niepokalanej Dziewicy.