W 1939, w czasie zjazdu w Wilnie, uchwalony został projekt powołania wspólnego, międzypaństwowego związku gmin pomorskich, czego nie udało się zrealizować z powodu wybuchu II wojny światowej.
W Związku Radzieckim po II wojnie światowej pomorcy posiadali ograniczone możliwości działania. W latach 1966, 1974 i 1988 w Wilnie odbywały się ich sobory.
Po upadku ZSRR, w 1993, pomorcy odzyskali molennę w Moskwie. Współcześnie (pocz. XXI w.) pomorcy prowadzą w Rosji ok. 200 gmin. Są obecni również w krajach bałtyckich (najwięcej parafii, 66, na Łotwie), Polsce (Wschodni Kościół Staroobrzędowy oraz Staroprawosławna Cerkiew Staroobrzędowców), Kazachstanie, Stanach Zjednoczonych, Kirgistanie, Mołdawii. Niewielkie grupy, nieposiadające odrębnych molenn, odnotowywane są w Rumunii, Finlandii, Niemczech, Szwecji, Francji, Argentynie i Brazylii. Ich łączną liczbę szacuje się na 800 tys..