Stanowiło również znaczące wzmocnienie floty bizantyjskiej, w której Mardaici masowo służyli, co miało duże znaczenie w kontekście rywalizacji z muzułmanami na morzach.
Maronici Bizantyjska ekspansja między 985 a 1025 rokiem spowodowała napływ Maronitów z doliny Orontesu do północnej części wyżyny libańskiej, przede wszystkim do doliny Kadisza. Maronici osiedlali się tam grupami jako federacje plemion lub klanów ze swoim patriarchą na czele. Zamieszkiwanie tych samych terenów i być może mieszane związki przyczyniły się do powstania poglądu wśród części Maronitów że są oni potomkami MardaitówSalibi Kamal, The Modern History of Lebanon, Delmar: Caravan Books, 1977. Poglądy na niearabskie pochodzenie Maronitów były szczególnie popularne w czasie wojny domowej w Libanie, lokalni chrześcijanie skonfliktowani z muzułmanami i druzami chcieli samym sobie udowodnić, iż są oddzielnym ludem i z wrogami nie łączą ich żadne więzy krwi. Popularny był wówczas także pogląd o fenickim pochodzeniu Maronitów.