Odwrócone światło – poemat Tymoteusza Karpowicza wydany w 1972, traktowany przez niektórych krytyków jako artystyczna summa poety.

Okoliczności powstania poematu Utwór powstawał przez co najmniej dziesięć lat, od ok. 1961. Tymoteusz Karpowicz pisał to dzieło równolegle ze swoją pracą doktorską o twórczości Bolesława Leśmiana, obronioną rok po publikacji poematu, która ukazała się w 1975 pt. Poezja niemożliwa. Modele Leśmianowskiej wyobraźni.

Drugą część Odwróconego światła miał stanowić nieukończony, tworzony przez kilkadziesiąt lat poemat Rozwiązywanie przestrzeni.

Publikacja i recepcja poematu Czas wydania Dzieło zostało opublikowane w marcu 1972 w nakładzie 1500 egzemplarzy. Redaktorem tomu była Aldona Kubikowska, pracownik Państwowego Instytutu Wydawniczego. Dwa miesiące później, w maju, w londyńskim czasopiśmie literackim Oficyna Poetów ukazał się fragment części poematu „ukrzyżowanie”.

Wiele utworów z tomu „Odwrócone światło” znalazło się w wydanym w 1999 dziele Słoje zadrzewne, przeniesione to niego zostały także tytuły cykli, dodano także kilka nowych cykli.

W 2012 ukazało się w Biurze Literackim wznowienie poematu, stanowi on tom drugi Dzieł zebranych.