Równanie powyższe nazywane jest równaniem różniczkowym Blasiusa, a funkcja funkcją pierwotną Blasiusa.
Aby funkcja posiadała sens fizykalny, spełniać musi zarazem następujące warunki brzegowe:
Rozwiązanie Ze względu na nieliniowość zagadnienie brzegowe (3) – (6) nie może być rozwiązane metodami analitycznymi. Blasius poszukiwał funkcji w postaci szeregu nieskończonego:
znajdując ostatecznie:
gdzie:
Obecnie zagadnienie brzegowe Blasiusa (3)–(6) rozwiązuje się technikami numerycznymi. Dobre rezultaty daje zastosowanie metody Rungego-Kutty IV rzędu z wykorzystaniem metody strzałów.
Własności rozwiązań Dla dodatnich wartości argumentu pierwotna funkcja Blasiusa jest regularną, monotonicznie rosnącą funkcją nie posiadającą punktów przegięcia. Posiada natomiast asymptotę ukośną, do której zdążają jej wartości, jeśli argument zdąża do nieskończoności.
Funkcja styczna Blasiusa będąca pierwszą pochodną pierwotnej funkcji Blasiusa i zdefiniowana w sposób: