dla dodatnich wartości argumentu jest regularną, monotonicznie rosnącą funkcją nieposiadającą punktów przegięcia. Funkcja styczna Blasiusa posiada dwie asymptoty. Jedna z nich to asymptota pozioma na wysokości 1, do której dążą wartości funkcji, gdy jej argument zmierza do nieskończoności. Druga asymptota jest asymptotą ukośną o nachyleniu równym pierwszej pochodnej pierwotnej funkcji Blasiusa, gdy jej argument zmierza do zera. Wartości stycznej funkcji Blasiusa zbliżają się do asymptoty ukośnej, gdy jej argument zmierza do zera.
Funkcja styczna Blasiusa opisuje rozkład prędkości w otoczeniu opływanej płyty. Badania doświadczalne przeprowadzone m.in. przez Nikuradsego w latach 20. i 30. XX wieku potwierdziły wysoką zgodność rozwiązania uzyskanego przez Blasiusa z rzeczywistym obrazem ruchu płynu.
Uogólnieniem równania różniczkowego Blasiusa jest równanie różniczkowe Falknera-Skana opisujące przepływ płynu w laminarnej warstwie granicznej w otoczeniu sztywnej płyty ustawionej ukośnie w stosunku do napływającego jednorodnego strumienia płynu.
Bibliografia H. Blasius: Grenzschichten in Flüssigkeiten mit kleiner Reibung, Zeitschrift für Mathematik und Physik, 56, 1, (1908). H. Schlichting: Grezschicht-Theorie, Braun, Karlsruhe, (1965).
Linki zewnętrzne [dostęp 2025-12-13].
Blasiusa Kategoria:Równania różniczkowe zwyczajne Kategoria:Warstwy graniczne