W IV w. p.n.e. kult Reszefa potwierdzony jest na Cyprze, gdzie czcili go najprawdopodobniej osiedli tu kupcy feniccy. Przez zamieszkujących tę wyspę Greków utożsamiony on został z Apollem, który przejął od Reszefa funkcję boga zarazy oraz atrybuty w postaci symbolizujących śmierć łuku i strzałWest M., Wschodnie oblicze Helikonu, s. 98.Reszef identyfikowany jest z Apollem m.in. w datowanym na 363 r. p.n.e. dwujęzycznym, grecko-fenickim tekście pochodzącym ze starożytnego miasta Tamassos. W innym dwujęzycznym grecko-fenickim tekście z miasta Idalion fenickie ršp mkl przetłumaczone zostało na grecki jako „Apollo z Amyklaj”; Theological Dictionary..., s. 13.
Reszef znany był jeszcze na pewno w Kartaginie, gdyż imię jego występuje jako teoforyczny element imion własnych w języku punickim. W tym czasie bóg ten był najprawdopodobniej jedną z postaci pod którymi czczono boga Apollo w tym mieście.