Powierzchnia upraw i liczba producentów ustawicznie rosła, w dużej mierze wskutek imigracji. Liczne powstałe wtedy wytwórnie istnieją nadal. Istotną dla sukcesu przemysłu winiarskiego okazała się popularyzacja śródziemnomorskiej kultury picia wina wśród Urugwajczyków. W odpowiedzi na zapotrzebowanie powstały placówki naukowo-edukacyjne kształcące winogrodników i winiarzy (Wydział Rolnictwa Uniwersytetu Republiki w 1906, Escuela Industrial de Enología w 1940 roku). Stopniowa poprawa jakości wina od lat 70. XX wieku pozwoliła na rozwinięcie eksportu, a w roku 1987 utworzono Narodowy Instytut Wina INAVI, odpowiedzialny m.in. za regulacje wytwórcze i kontrolę jakości.
Warunki naturalne Klimat Urugwaj leży w strefie klimatu morskiego pod wpływem Oceanu Atlantyckiego, w szczególności prądu Malvinas z Antarktydy, który zapewnia dopływ chłodnego i wilgotnego powietrza. Warunki klimatyczne tej części przyrównywane są do pogody w Bordeaux, a ograniczającą amplitudy temperatur rolę Żyrondy odgrywa Rio de la Plata.
Wnętrze kraju znajduje się w strefie podzwrotnikowej.
Gleby Większość winnic znajduje się na bogatych w wapień, piaszczystych i gliniastych glebach południa kraju.