W XIX wieku trwały liczne strajki organizowane przez związki zawodowe i Partię Pracy. W 1899 roku zjednoczono związki w Federacji Związków Zawodowych (LO). Jednym z głównych postulatów partii była sprawa uniezależnienia Norwegii od sąsiedniej Szwecji. Do uzyskania przez Norwegię pełnej niezależności doszło w 1905 roku. Partia Pracy pierwszych posłów do parlamentu wprowadziła w 1903 roku, wówczas do Storingu weszło czterech jej działaczy. Partia uzyskała wtedy 24 556 głosów a liczba jej członków wynosiła 17 000. W 1905 roku liczba związków zawodowych wynosiła już 15,6 tysięcy pracowników, w 1910; 47,4 tysięcy a w 1919 143,9 tysięcy. W 1906 roku w wyborach, partia uzyskała już 16,1% głosów, granicę 20% przekroczyła w 1909 roku a granicę 30% w 1915 rokuPartie Socjaldemokratyczne Europy, Książka i Wiedza, 1982, s. 214. W 1913 roku, partia miała 24 gazety. Partia wydawała również periodyk Det 20de AarhundreBjørnson, Øyvind (1990). På klassekampens grunn 1900-1920. Volume two of Arbeiderbevegelsens historie i Norge (in Norwegian). Oslo: Tiden. s. 276. ..