Tadeusz Jacenty Tillinger (ur. w guberni kijowskiej, zm. 26 grudnia 1955 w Warszawie) – polski inżynier hydrotechnik i wynalazca, wykładowca Politechniki Warszawskiej, komandor podporucznik Marynarki Wojennej II RP.
W 1898 ukończył V Gimnazjum w Warszawie, a w 1903 Instytut Inżynierii Komunikacji w Petersburgu. Wstąpił do Marynarki Wojennej Imperium Rosyjskiego i jako młodszy oficer Floty Czarnomorskiej pełnił służbę na pancerniku Rostisław. Od 1906 pracował jako hydrotechnik. W 1910 został kierownikiem Zarządu Wodnego w Twerze, a następnie pełnił funkcje kierownicze przy przekształcaniu rzeki Doniec w żeglowną drogę wodną. W 1913 został naczelnikiem wydziału w Dyrekcji Kijowskiego Okręgu Komunikacji w Kijowie. W czasie I wojny światowej trafił do 9 Korpusu Armijnego. Pod koniec 1918 roku wyjechał do Polski.
Od lutego 1919 pełnił funkcję naczelnika wydziału sztucznych dróg wodnych w Ministerstwie Robót Publicznych, a potem pracował kolejno w Generalnej Dyrekcji Budowy Kanałów i Dyrekcji Dróg Wodnych w Warszawie.