Eksploatacja Do czasu rozpoczęcia drugiej wojny światowej, sprzedano zaledwie 39 sztuk (w tym 29 klientom cywilnym), rozpoczęto jednak prace nad wariantem przewidzianym do szkolenia wojskowych pilotów, bombardierów i nawigatorów. W ten sposób powstały wersje AT-7 dla Armii USA oraz SNB dla Marynarki USA. Dalszy rozwój samolotu w tych rolach doprowadził do powstania wersji szkoleniowych AT-11 Kansan i SNB-2 oraz transportowej C-45, które pozostawały na wyposażeniu Lotnictwa Stanów Zjednoczonych w latach 1946-1951. W latach 1951–1955 przeprowadzono modernizację tych samolotów, przebudowując ich konstrukcję do standardu ówczesnego modelu cywilnego D18S. Lotnictwo USA przestało użytkować transportowe samoloty C-45 w roku 1963, Marynarka USA wycofała z użytku szkolne SNB w roku 1972 natomiast Armia USA użytkowała C-45 do roku 1976.
Różne odmiany modelu 18 były z powodzeniem używane przez "Air America" podczas wojny w Wietnamie, początkowo głównie C-45 z demobilu, z czasem były modyfikowane w celu zwiększenia osiągów, zwłaszcza podniesienia masy startowej. 12 sztuk zostało również wyposażonych w turbośmigłowe silniki Garret z rodziny TPE-331.