thumb|right|300px|Nabożeństwo o północy w cerkwi prawosławnej thumb|right|300px|Nabożeństwo o północy w cerkwi prawosławnej Nabożeństwo o północyTakże spotykane określenia w języku polskim: nokturn, czuwanie o północy (zob. ). Jednocześnie Słownik polskiej terminologii prawosławnej odradza stosowanie terminu nokturn na oznaczenie prawosławnego nabożeństwa. Por. też nokturn w Kościele łacińskim. (gr. Μεσονυκτικόν, cs. połunoszcznica) – jedno z nabożeństw cyklu dobowego w tradycji Kościoła prawosławnego i katolickich Kościołów wschodnich.
Znaczenie nabożeństwa Symbolika nabożeństwa o północy ma następujące podstawowe znaczenia: wierni gromadzą się w nocy na wzór aniołów wychwalających Boga w każdym czasie, na pamiątkę ponownego przyjścia Chrystusa oraz zmartwychwstania umarłych. Ponadto cisza północna sprzyja modlitewnemu skupieniu.
Zgodnie ze swoją nazwą, nabożeństwo to powinno być odprawiane o północy. W praktyce liturgicznej, także w monasterach, odprawiane jest we wczesnych godzinach rannych (przed wschodem słońca) razem z jutrznią i pierwszą godziną kanoniczną.