Miało to według Annana nie dopuścić do kolejnych masakr w Syrii.
Jednak do zbrodni wojennych dochodziło coraz częściej gdyż, rebelianci nie byli w stanie sprostać uzbrojonej w ciężką broń armii Al-Asada, ale ustanowili przyczółki oporu w wielu miastach i wioskach w całej Syrii, co skłania siły Al-Asada do atakowania ich przy pomocy czołgów, helikopterów i artylerii. Rebelianci domagali się od społeczności międzynarodowej wprowadzenia strefy zakazu lotów i przeprowadzenia interwencji wojskowej, jednak nie pozwalała na to postawa Rosji i Chin, które wetowały wszelkie rezolucje RB ONZ.
W Syrii doszło do eskalacji przemocy do tego stopnia, iż 16 czerwca 2012 zawieszono misję obserwacyjną ONZ. Powołana grupa kontaktowa uchwaliła na konferencji genewskiej z 30 czerwca 2012 zasady transformacyjne po zakończeniu konfliktu, jednak nadal nie było wiadomo jak go rozwiązać. Siły rządowe wraz z alawicką milicją 12 lipca 2012 dopuściły się jak dotąd najbardziej bardziej krwawej masakry, tym razem w At-Turajmisie w prowincji Hama.