VII Rozdział określa środki mogące zostać podjęte przez RB ONZ w przypadku zagrożenia pokoju, zakłócenia pokoju i aktu agresji w danym państwie. Kompetencje Rady Bezpieczeństwa ONZ w tym zakresie obejmują m.in. wprowadzanie sankcji ekonomicznych, dyplomatycznych i militarnych, a także użycie sił zbrojnych do rozstrzygania sporów. Jednak rezolucje RB ONZ blokowały dotąd Rosja i Chiny.
Ponadto NRS obarczyło odpowiedzialnością za bezpieczeństwo Syryjczyków kraje członkowskie RB ONZ. Z kolei Bractwo Muzułmańskie wchodzące w skład NRS ogłosiło, iż pośrednią odpowiedzialność za masakrę ponosi Kofi Annan, inicjator planu pokojowego dla Syrii oraz Rosja i Iran, główni sojusznicy Damaszku. Organizacja ta przyrównała wydarzenia z At-Turajmisy do „największych masakr stulecia”, z których wymieniła masakry na Palestyńczykach w libańskich obozach dla uchodźców Sabra i Szatila w 1982 i masakrę w Srebrenicy z 1995.