Dalsze dzieje Rumu to historia powolnej utraty kolejnych atrybutów niezależności na rzecz mongolskich Ilchanidów, którzy ostatecznie stracili zainteresowanie utrzymywaniem marionetkowych sułtanów.
Nazwa Wprawdzie greccy autorzy z XI wieku przypisują założycielowi państwa anatolijskich Seldżuków tytuł sułtana, ale musiało to odzwierciedlać jedynie nieformalne używanie tego tytułu przez jego turkmeńskich zwolenników. XII-wieczni autorzy nazywają władców Konyi częściej malikami niż sułtanami, trudno jednak stwierdzić, jaka była relacja pomiędzy tymi dwoma tytułami. Z monet, inskrypcji oraz niektórych półoficjalnych dokumentów wiemy, że Kilidż Arslan II (1156 – 1192) nazywał siebie „Sułtanem Arabów i Adżam”, przy czym ten ostatni termin oznaczał w tym przypadku raczej Turków, niż Persów (jak to było w tradycyjnym, wcześniejszym użyciu) oraz „Sułtanem kraju Rum oraz Ormian, Franków i Syrii”. Bilad ar-Rum – „kraj Rzymian” (czyli Bizantyńczyków) to tradycyjna arabska nazwa Anatolii i wiemy, że także Seldżucy, przynajmniej w nieformalnym użyciu, nazywali swój kraj „Rum”, a samych siebie „Seldżukami Rumu” (pers. Saldżughijan-e Rum) „w ten sposób w pewnym stopniu uważając się za dziedziców Bizantyńczyków w południowo-środkowej Anatolii”.