Na niemal wszystkich posiadanych przez nas monetach władców Rumu używają oni tytułu sułtana, a zaledwie w kilku przypadkach tytułu malika.

Historia Narodziny i walka o przetrwanie thumb|Cesarstwo Bizantyńskie w roku 1025, w przeddzień najazdu normańskiego i seldżuckiego Od lat czterdziestych XI wieku Turkmeni wyprawiali się w głąb bizantyńskiej Anatolii w poszukiwaniu łupów, czemu nie była w stanie przeciwdziałać nieruchliwa armia cesarstwa. Te grabieżcze rajdy doprowadziły do otwartej wojny, kiedy w roku 1071 cesarz Roman Diogenes (1066 – 1071) w celu zabezpieczenia granicy zdecydował się zająć fortece wokół jeziora Wan, a na swej drodze spotkał zdecydowaną mu w tym przeszkodziċ armię samego sułtana Wielkich Seldżuków, Alp Arslana (1063 – 1072). W ten sposób doszło do bitwy pod Manzikertem, w której armia Bizancjum poniosła druzgocącą klęskę, a jego cesarz dostał się do niewoli. Bezpośrednie skutki klęski nie były zbyt znaczące – Alp Arslan, dla którego głównym wrogiem byli Fatymidzi, wypuścił cesarza z niewoli po zagwarantowaniu sobie niewielkich cesji terytorium i odszedł na południe. Trzy czynniki zdecydowały o tym, że po bitwie pod Manzikertem Bizantyńczycy w przeciągu 10 lat utracili kontrolę nad niemal całą Anatolią.