Zasada niedziałania prawa wstecz w Polsce W polskim ustawodawstwie zasada nieretroaktywności w zakresie, w jakim pokrywała się ona z zasadą nullum crimen nulla poena sine lege, zawarta była w art. 98 ust. 2 Konstytucji marcowej z 1921 roku, jak i w art. 68 ust. 4 Konstytucji kwietniowej z 1935 roku. Omawiana zasada nie była wyrażona w Konstytucji z 1952 roku, ale w okresie PRL jej obowiązywanie wywodzono z art. 1 kodeksu karnego zarówno z 1932 r.Norma ta bywała naruszana, np. Dekret o ochronie Państwa z 30 października 1944 obowiązywał od 15 sierpnia 1944., jak i z 1969 r., a po 1989 r. z konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnegojest to fragment .
W Konstytucji z 1997 roku zasada nieretroaktywności została wyrażona jedynie w dziedzinie prawa karnego, w art. 42 stanowiącym, że "Odpowiedzialności karnej podlega ten tylko, kto dopuścił się czynu zabronionego pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia. Zasada ta nie stoi na przeszkodzie ukaraniu za czyn, który w czasie jego popełnienia stanowił przestępstwo w myśl prawa międzynarodowego". W innych dziedzinach zasada ta nie została wyrażona wprost.