Na potrzeby rozgrywki Grigsby umieścił w grze wirtualne odpowiedniki około 200 czołgów i 120 rodzajów broni o unikalnych danych technicznych. Wraz z Brorsem wbudował w grę encyklopedię umożliwiającą zasięgnięcie informacji na temat poszczególnych pojazdów. Starając się dokładnie odwzorować realia wojenne, Grigsby korzystał z kilku zbiorów zasad z różnych gier planszowych, po czym przeniósł charakterystyczne dane pojazdów i broni do Steel Panthers.
Za największy problem przy tworzeniu gry Grigsby uznał projektowanie oprawy graficznej, składającej się nie tylko z modeli pojazdów, ale też ze zdjęć i filmów dokumentalnych zapożyczonych z narodowych archiwów Stanów Zjednoczonych. Jego zdaniem 60% czasu spędzonego przy tworzeniu Steel Panthers musiał wykorzystać na tworzenie grafiki do gry. Sporo pracy spędził także na tworzeniu sztucznej inteligencji oraz jej zachowań taktycznych, mających na celu umiejętną walkę z oddziałami gracza.
Odbiór gry
Steel Panthers spotkała się z pozytywnym odbiorem recenzentów większości czasopism o grach komputerowych. Gra stanowiła także sukces komercyjny, uzyskując do czerwca 1997 roku sprzedaż w wysokości około 85 tysięcy egzemplarzy i będąc jedną z najpopularniejszych gier studia Strategic Simulations.