Hein ter Poorten (ur. 21 listopada 1887 w Buitenzorgu, zm. 15 stycznia 1968 w Hadze) – dowódca Królewskiej Armii Holenderskich Indii Wschodnich podczas II wojny światowej. Ter Poorten był także dowódcą alianckich wojsk lądowych w American-British-Dutch-Australian Command na początku 1942 roku.
Wczesne życie thumb|left|200px|Gen. por. Hein ter Poorten w japońskiej niewoli Hein ter Poorten urodził się w Buitenzorgu (obecnie Bogor) na Jawie, który w tamtym czasie był częścią Holenderskich Indii Wschodnich. Po zaprzysiężeniu na oficera artylerii w 1911 roku pomógł on w stworzeniu sił powietrznych armii, a w 1919 roku rozpoczął on kurs w Wyższej Akademii Wojskowej w Holandii.
II wojna światowa Po powrocie do Indii Wschodnich awansował stopniowo, stając się w lipcu 1939 roku szefem stabu generalnego Królewskiej Armii Holenderskich Indii Wschodnich (KNIL). Śmierć generała porucznika Gerardusa Johannesa Berenschota w październiku 1941 roku umożliwiła Ter Poortenowi, który w tym czasie też miał stopień generała porucznika, objęcie stanowiska dowódcy KNIL.