Ter Poorten był uważany przez swoich towarzyszy w armii za wykwalifikowanego dowódcę ze zrozumieniem spraw wojskowych w Indiach Wschodnich, dzięki czemu był dobrze traktowany przez swoich podwładnych i kolegów oficerów, lecz jego stosunki z administracją cywilną były mniej udane.

W styczniu 1942 roku, po wybuchu wojny z Japonią, Ter Poorten został mianowany dowódcą wojsk lądowych w American-British-Dutch-Australian Command, krótko istniejącego zjednoczonego dowództwa wszystkich sił alianckich w Azji Południowo-Wschodniej.

W marcu, po szybkich japońskich atakach i rozwiązaniu ABDACOM, Ter Poorten stał się de facto dowódcą wszystkich wojsk alianckich na Jawie. Pozostało mu jednak tylko bezwarunkowo poddać wyspę Japończykom. Resztę wojny spędził w najróżniejszych obozach jenieckich, a w 1945 roku powrócił do Holandii.

Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Lwa Niderlandzkiego Krzyż Oficerski Orderu Oranje-Nassau – 17 sierpnia 1936 Krzyż Rycerski Orderu Oranje-Nassau – październik 1911 Krzyż Komandorski I klasy Orderu Miecza Krzyż Kawalera Komandora Orderu Imperium Brytyjskiego – 9 października 1941 Krzyż Oficerski