W 1934, jako porucznik rezerwy korpusu sądowego pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Wilno Miasto.
19 czerwca 1928 zakończył aplikację adwokacką i został mianowany sędzią pokoju w Landwarowie.. Później, w tej samej miejscowości, został sędzią grodzkim. 27 czerwca 1929 został mianowany sędzią Sądu Okręgowego w Nowogródku., a już 21 lipca 1930 sędzią Sądu Powiatowego w Wilnie.. W 1933 był kierownikiem Sądu Grodzkiego w Wilnie. W 1934 został sędzią Sądu Apelacyjnego w Wilnie. Na tym stanowisku pozostał do 1939. W 1933 mieszkał w Wilnie przy ul. Łukiskiej 16 m. 1, a w 1939 przy ul. Tomasza Zana 21. Obowiązki zawodowe łączył z funkcją prezesa Zarządu Wojewódzkiego Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny w Wilnie.
W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę, dostał się do niewoli sowieckiej i został osadzony w obozie jenieckim w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na tzw. liście Gajdideja (poz.