Choroba holenderska w Polsce Rozwój gospodarczy Polski w okresie gospodarki centralnie planowanej nosił znamiona choroby holenderskiej. Posiadanie przez Polskę dużych zasobów węgla oraz odkrycie dużych zasobów siarki i miedzi powodowały, zwłaszcza w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX w., kierowanie olbrzymich środków inwestycyjnych na budowę i rozbudowę kopalń tych surowców. Takie gospodarowanie kapitałem i pracą było swoistą polską odmianą „choroby holenderskiej”. Zdobywanie „cennych dewiz” przez wzrastający eksport węgla i innych surowców nie stwarzało bodźców do zwiększania międzynarodowej konkurencyjności przez producentów innych towarów. Cierpiały na tym pozostałe gałęzie przemysłu.
Zobacz też Klątwa surowcowa
Bibliografia
Kategoria:Kryzysy gospodarcze Kategoria:Polityka gospodarcza