Firma była największym hurtownikiem węgla w Polsce: w 1926 r. sprzedała 6033 tys. ton węgla, co stanowiło blisko 1/3 całej produkcji polskich kopalń górnośląskich. Robur w 1927 zawarł z Ministerstwem Przemysłu i Handlu umowę w sprawie dzierżawy na 35 lat nabrzeża Gdyni, zobowiązując się do eksportu miesięcznie 125.000 ton węgla, zainstalowania 4 dźwigów portowych i zakupu 6 rudowęglowców o łącznej nośności 15 000 BRT. W 1928 Robur utworzył własną firmę przewozów morskich Polskarob (Polsko-Skandynawskie Towarzystwo Transportowe S.A.), która dysponowała siedmioma statkami o nazwie Robur (z liczbą kolejną); po załamaniu się handlu z Niemcami węgiel transportowano do Skandynawii. W 1932 udział Robura w zbycie krajowym węgla wynosił 26,2%, w eksporcie – 30,1%. W 1932 został współzałożycielem firmy Paliwo Sp. z o.o. w Katowicach, zajmującej się zbytem węgla we wschodnich rejonach Polski. Dyrektorami naczelnymi (zarządem) Robura jako spółki komandytowej byli od 1931: Stanisław Wachowiak i Jerzy Kramsztyk (komplementariusz spółki komandytowej).