27 sierpnia 1939 roku wspólnicy przenieśli siedzibę spółki do Warszawy. Przygotowywano jej przekształcenia, do których nie doszło z powodu wybuchu wojny 1 września 1939 r. Alfred Falter uciekł przed Niemcami do Anglii, dokąd udało mu się sprowadzić też swoje statki. W czasie wojny trzy z nich zatonęły, dwie pozostałe jednostki były eksploatowane do 1949 r.

Działalność po II wojnie światowej Ostatnie zgromadzenie wspólników Robura odbyło się 29 sierpnia 1946 r. w Londynie. Wzięli w nim udział A. Falter i St. Wachowiak (J. Kramsztyka zamordowali Niemcy w 1943 r.).

Po zakończeniu wojny, wobec nieobecności w kraju właścicieli, decyzją Prokuratorii Generalnej RP wyznaczono spółce kuratora, który przeniósł jej siedzibę z powrotem do Katowic. Tu też w 1950 r. sąd otworzył likwidację spółki, która ostatecznie 17 lipca 1951 r. została przejęta przez rząd polski. W 1960 r. córki Faltera, Aniela i Maria, na podstawie umowy odszkodowawczej, tzw. indemnizacyjnej, zawartej między rządami Polski i USA, otrzymały odszkodowanie za majątki ojca przejęte przez Państwo Polskie, w tym za samego Robura w wysokości blisko 697 tys.