Proces beatyfikacyjny Po uwolnieniu z Dachau, latem 1945, ks. kanonik Bolesław Kunka z Włocławka opracował memoriał o męczeńskim życiu biskupa Michała Kozala, który został przesłany do Rzymu z wnioskiem o rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego. Następnie bp Antoni Pawłowski skierował 28 stycznia 1957 oficjalną prośbę do Kongregacji ds. Obrzędów o otworzenie postępowania procesowego. 8 października 1960 na mocy specjalnego indultu prymasa Polski Stefana Wyszyńskiego rozpoczęto w kościele seminaryjnym św. Witalisa we Włocławku diecezjalny proces informacyjny dla stwierdzenia świętości życia bp. Michała Kozala. Od tej pory przysługiwał mu tytuł sługi Bożego. W procesie diecezjalnym przesłuchano 70 świadków, po czym 29 sierpnia 1964 postępowanie procesowe zostało zamknięte na sesji końcowej, po której akta zestawione w 10 tomach przekazano do Rzymu, celem dalszego postępowania.