W szeregach pułku walczył jako dowódca kompanii w wojnie polsko-bolszewickiej. Za postawę wykazaną w walce, 16 lutego 1921 otrzymał krzyż „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie napisanym przez dowódcę baonu por. Feliksa Machnowskiego, czytamy m.in.:Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku i został zweryfikowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Pozostał w macierzystym 5 pułku. Z dniem 26 lutego 1925 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Pełnił służbę w 20 batalionie granicznym. 18 lutego 1928 awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku i 118. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W kwietniu tego roku został przeniesiony z KOP do 56 pułku piechoty w Krotoszynie na stanowisko dowódcy III baonu. W marcu 1931 został przeniesiony do 42 pułku piechoty w Białymstoku na stanowisko batalionu. W czerwcu 1933 został komendantem placu Osowiec. Z dniem 28 lutego 1938 został przeniesiony w stan spoczynku. Zamieszkał w Wilnie przy ul. Sołtańskiej 32. W czasie mobilizacji w 1939 został przydzielony do Okręgu Korpusu Nr I.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ludwik Kubasiewicz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.