Nicola de Mirabili (zm. 1495?) – węgierski dominikanin, teolog i inkwizytor pochodzenia włoskiego.
Urodził się w Koloszwarze w Transylwanii. Jego ojciec był rzeźbiarzem pochodzącym z Bolonii, który wyemigrował do Węgier i osiadł ostatecznie w Koszycach, uzyskując w 1474 miejscowe obywatelstwo. Młody Nicola wstąpił do zakonu dominikanów w konwencie w Koszycach, jednak w 1476 został przeniesiony do konwentu w Koloszwarze, a ok. 1478 rozpoczął studia na uniwersytecie w Budzie. Na początku lat 80. XV wieku kontynuował studia we Włoszech, najprawdopodobniej w Sienie. W 1484 kapituła generalna zakonu oficjalnie zatwierdziła jego tytuł magisterski. Do 1487 sprawował funkcję regenta studiów w konwencie dominikańskim w Sienie. W 1487 został przeniesiony do rzymskiego konwentu S. Maria sopra Minerva, gdzie przez dwa lata także sprawował funkcję regenta studiów.